Eigentijdse Poëzie

Antonius Silalahi

De Sumatraanse dichter Antonius Silalahi (1973) schrijft over de verwoesting van de Sumatraanse natuur veroorzaakt door de uitbreiding van de palmolie plantages en over de aantasting van de omgeving. Andere onderwerpen in zijn gedichten zijn de sociale ongelijkheid, de kloof tussen rijk en arm tenslotte maar niet het minst belangrijke: hoe het is om te overleven in Indonesië als blinde, want Antonius werd blind op negenjarige leeftijd. Een jaar later verloor hij zijn ouders en werd wees. Enige tijd later ontmoette hij de non Jeanette van Paassen die hem scholing aanbood en het mogelijk maakte dat hij naar Bandung kon gaan voor verder onderwijs. In Bandung nam hij ook fysiotherapie-massage lessen. Hij leeft in Medan van zijn massage praktijk.

Antonius Silalahi publiceerde 3 dichtbundels en is actief in literaire kringen op Sumatra. Hij heeft een radio programma over poëzie en is voorzitter van de blinden vereniging in Medan. Antonius is getrouwd met een blinde vrouw en zij hebben 1 kind dat ziende is.

Antonius kan voor massage-sessies geboekt worden in hotel Deli River. Volgens de vele clienten die zijn diensten telkens weer vragen, kan gezegd worden dat hij een zeer bekwame masseur is.

Hieronder volgt een artikel over Antonius Silalahi door Marije Plomp. Zij studeerde Indonesische taal en letterkunde aan de Leidse universiteit en schreef het volgende artikel in het tijdschrift 'Moesson'